Homo naledi dişlerindeki proteinler, 240.000 yıldan daha eski bir yalnızca dişilere ait gömü alanına işaret ediyor
240.000 yıldan daha eski bir gömü alanını, tek başına dişilerden oluşan bir grup kuran ve nesli tükenmiş bir insan akrabasının oluşturmuş olması mümkün.
Güney Afrika’daki bu mağaranın koleksiyonunu inceleyen araştırmacılar, Homo naledi dişlerinde korunan antik proteinleri elde etti. Cinsiyete özgü moleküler işaretleri arayan araştırmacılar, bölgeden alınan en az 20 birey arasında erkek bireylere dair hiçbir kanıt bulamadı.
Bu bulgu, araştırmacıları on yılı aşkın süredir meraklandıran bir soruya olası bir yanıt sunuyor: kalıntılar neden ve kim tarafından bilinçli biçimde bir gömü alanına yerleştirilmiş görünüyor? Ölen bireylerin tamamı dişiyse, bölgenin toplumsal örgütlenmesine ilişkin tablo, her iki cinsiyetin de temsil edildiği bir düzenekten oldukça farklılaşıyor.
Kanıtlar iskelet anatomisine değil, kimyasal sinyallere dayanıyor. Dişler, proteinlerin çok uzun süreler boyunca korunabildiği az sayıdaki kemikten biridir. Bu proteinlerin cinsiyetle bağlantılı bileşenlerini belirlemek, fiziksel özelliklerin belirsiz veya kötü korunmuş olduğu durumlarda bile biyolojik cinsiyeti saptamayı mümkün kılıyor.
Birkaç çekince göz önünde bulundurulmalı. Örnekte algılanabilir bir erkek işaretinin bulunmaması, bölgede hiçbir zaman erkek bulunmadığını kanıtlamıyor; bu sonuç ayrıca kullanılan erişim yöntemlerine ve örneklenen birey sayısına bağlı. Yorum ayrıca tek bir mağaradaki tek bir topluluğa ilişkin olduğundan, türün yaşadığı her yerdeki davranışını yansıtmayabilir.
Bu sınırlara rağmen çalışma, paleoproteomik — fosillerden antik proteinlerin okunması — alanının yalnızca kemiklerin sağlayamadığı bilgileri ortaya çıkarabileceğini gösteren dikkat çekici bir örnek. Nispeten az sayıda kalıntıyla bilinen bir tür söz konusu olduğunda, her yeni kanıt hattı; ölülerine nasıl davranıldığı ve bu bölgedeki bireylerin nasıl bir toplumsal yaşam sürdürdüğüne dair makul açıklamaların aralığını daraltıyor.